Paardenbloemhoning oftewel ‘miel de pisenlit’
In de zomer van 2021 lunchten we bij het plantaardige restaurant ONA bij Bordeaux, met een Michelinster. Bij de koffie en thee kregen we ‘miel de pisenlit’. Honing van paardenbloemen. Honing?, vroeg ik. In een plantaardig restaurant? Maar aan deze honing was geen bij te pas gekomen. Het was zo lekker dat ik het heel graag zelf wilde maken. Moest er een jaar op wachten, totdat de paardenbloemen er weer waren. Nu is het zover. En het resultaat is verbluffend lekker. Honing die technisch gesproken geen honing is, maar er wel naar smaakt en werkelijk verrukkelijk is.
Libanese prei met zevenkruidenpoeder en grove bulgur
Prei is natuurlijk sowieso heerlijk, mits goed gebakken. Bulgur is sowieso heerlijk, mits je de juiste grofheid bij het gerecht kiest. Zevenkruidenpoeder is sowieso een prachtige krachtpatser mits je er niet te veel en niet te weinig van gebruikt. Al met al dus sowieso een heerlijk gerecht. En ook nog eens snel en makkelijk te maken.
Börek met spinazie en pijnboompitten
Ik weet niet wat het is. Je pakt iets in in filodeeg en het wordt direct spectaculair. Uiteindelijk is het een eenvoudig gerechtje, maar het oogt en proeft niet eenvoudig. Spinazie stijgt nog verder boven zichzelf uit, filodeeg speelt een bescheiden maar niet onbelangrijke rol. Al met al in de combinatie fataal lekker en een plaatje op tafel ook nog eens een keertje.
Kruidige linzenpuree
Zoals een gast in het restaurant laatst zei: “je krijgt een lepel met iets bruins erop en je denkt: ‘okee’. En dan neem je een hap en denk je: ‘woh’. Dat is deze linzenpuree. Kruidig, heerlijk. Zowel op kamertemperatuur als warm te eten. Als voorafje of onderdeel van een mezze of menu. En het knapperig gebakken rood uitje geeft net dat beetje bite dat je graag erbij wilt hebben.
Sperziebonen ai ai ai zo goddelijk lekker
Geef toe sperziebonen zijn gewoon een heel saaie groente. Niet veel aan. Al snel te zacht. Al snel niet interessant. Tenzij je er natuurlijk iets uitzonderlijks mee doet en ze het middelpunt van je feestmaal worden. De Fransen geven ze vaak wat boter met wat uitgeperste knoflook mee. Doe ik ook regelmatig. Dit is een variatie op dat thema, maar dan wel van de overtreffende trap.
Bloedsinaasappelsalade met rode ui en venkel
Sinaasappel met venkel en rode ui. Niet heel voor de hand liggend, totdat je het proeft. Dan begrijp je het volkomen. Perfecte combinatie, haalt het beste in elkaar naar boven zonder dat er een ingrediënt overheerst. Verrukkelijk.
Romige knoflook-amandelsoep
Ik weet niet wat jij denkt als je dit leest, maar ik dacht meteen: ai ai ai, dit is waarschijnlijk een van de allerlekkerste soepen ooit. En zo was het. Zo is het. In het restaurant maak ik nooit genoeg. Gasten willen allemaal nog een tweede keer soep. Als het aan hen ligt natuurlijk. Het is zo verrassend. Zo verrukkelijk. De volgende dag denk je nog aan die soep. Je gaat erover vertellen. Je wilt hem namaken. Zo’n soep dus.
Aspergesalade met bulgur, mosterd en pistachenoten
Het witte goud gebruiken voor een salade. Ja, ik moest ook even een drempeltje over. Maar, ik maak deze salade van de asperges die gebroken zijn. En helaas, of in dit geval juist gelukkig, gebeurt dat nog wel eens. Dus dan maken we van de nood een heerlijke deugd. Deze salade haalt alles in een asperge omhoog wat hem zo heerlijk maakt.
Tuinbonen in Libanese romige citroen/knoflooksaus
Vanuit mijn open keuken in het restaurant heb ik contact met de gasten. Dit gerechtje had ik eens als starter gemaakt. Beetje spannend, tuinbonen is misschien niet een makkelijke groente. Dacht ik. Maar de gasten waren laaiend? Hoe maak je dit zo lekker? Zit er echt alleen maar dit en dat in? Nee toch? Ja toch. Probeer het zelf maar eens.
Aspergesoep met piment
Mijn moeder en mijn voormalig schoonmoeder konden de lekkerste aspergesoep maken, in mijn optiek. En ik maar proberen dat te evenaren al die jaren. Zonder succes. Het had net niet dat wat het wel moest hebben. Tot nu. Zomaar ineens. Geheel onverwacht. Achteloos bijna. Deze soep lijkt niet op die van de (schoon)moeders maar hij is wel ongelofelijk lekker. Lekkerder? Ja, zelfs dat misschien wel. Wat een feest.