Navigatie — à la Damaris

Bolani, Afghaans gevulde beignets

Het is een verrukkelijk knapperig hapje dat het ontzettend goed doet als start van een menu. De vulling maakt het verrassend en die kun je natuurlijk helemaal naar eigen inzicht vullen. Ik vulde hem hier met een knoflook/kruiden mengsel en presenteerde hem op een bedje van gemberyoghurt.

Gepaneerde kruidige joekels van olijven

Een kruidige en smakelijke korst van roze bessen, oregano, zout en peper (en panko), geweldige grote groene olijven met pit en even frituren. Verrukkelijk gewoon.

Avocadodip met sumac en sesamzaadjes

Dit is een fantastisch borrelhapje. In een handomdraai klaar en heerlijk als je het combineert met een pittige cracker, zoals een kikkererwtencracker met pul biber – zie ander recept. In het restaurant serveren we dit op die manier.

Pimientos de Padron met tahinsaus

De blije hoofden en de glimlachen en de ‘oehhh en yes’ zijn niet van de lucht als ik een schaal met Pimientos de Padron op tafel zet, thuis. We vinden het allemaal zo verrukkelijk. Dochter Lalaine woont in Spanje, we hebben een keer een hele zomer een huis gehuurd in Galicië en aten dagelijks Pimientos de Padron. Als borrelhapje. Als snack. Hier kun je ze ook krijgen. En het is direct een feestje. Met deze tahinasaus kom ik ook meteen weer thuis in het Midden-Oosten.

Pompoenpitten à la oma Billy

pompoenpitten-a-la-damaris

Het was oma Billy die mij heeft geïnspireerd om dit eens te gaan doen. En daarom is dit recept aan haar opgedragen. Ze volgt à la Damaris al een tijdje. Heeft zo haar favoriete gerechten – bulgurpilav met bloemkool is er zo een – en ze meldt zich regelmatig op de chat met een enthousiaste reactie of een vraag. Op een dag vroeg ze of ik wist hoe je pompoenpitten die je over hebt van je pompoen kunt roosteren of zo. Ik moest haar de vraag schuldig blijven, maar stuurde haar een paar suggesties/links. En al vrij snel vertelde ze dat het een schot in de roos was. Nu had ik zelf gisteren pompoenpitten over van maar liefst 8 flespompoenen. Dus heb ik er vandaag mijn versie van gemaakt. En het resultaat? Joris is vandaag weer een beetje meer van mij gaan houden. Allemaal dankzij oma Billy. Maar daar zijn oma’s dan ook voor.

Bloemkool fritters om je vingers bij af te likken

bloemkool-borrelhap-a-la-damaris

Als je zelf zo van bloemkool houdt als ik, dan kun je je niet voorstellen dat er mensen zijn die bloemkool ‘moeilijk vinden’. En dan druk ik me nog mild uit, want meestal kiezen deze ‘mensen’ andere heftiger bewoordingen. Des te leuker is het als je hen kunt verleiden om bloemkool toch een kans te geven en ze dan aangenaam verrast achter te laten. Dat gebeurt mij regelmatig en ik weet zeker dat dat met dit gerecht ook het geval zal zijn. En als je toch al van bloemkool houdt… aanvallen maar…

Pikante groene olijven in gegrilde paprika

pikante-groene-olijven-a-la-damaris

Deze groene olijven zijn wel heel bijzonder lekker met een saus van gegrilde paprika en rozenharissa. De ingelegde citroenen maken het helemaal af. Echt een heel lekkere aanvulling bij je mezze of gewoon als borrelhap natuurlijk.

Borlottibonen op toast

borlotti-toast-bruchetta-a-la-damaris

Ze zijn van zichzelf van buiten niet echt aantrekkelijk, maar van binnen herbergen ze gelukkig veel schoonheid. Deze borlottibonen bak je even op in de ban met wat olijfolie en knoflook. Even een beetje ‘prakken’ en dan serveren op een bruchetta. Veel wenkbrauwen zullen in hun aangename verrassing omhoog worden getrokken. Een knikje als goedkeuring. Missie geslaagd.

Gefrituurde courgettereepjes

courgette-gefrituurd-borrelhap-a-la-damaris

Kijk, je wilt een borrelhapje. Maar je wilt eens iets anders. Je wilt iets maken dat zo lekker is dat ze er bijna ruzie over gaan maken. Deze gefrituurde courgettereepjes zijn jouw antwoord op dé borrelhap. Je kunt ze natuurlijk ook maken als bijgerecht. Of op een salade leggen. Of… in elk geval ga ze maken als je zin hebt in een nieuwe verslaving. Want daar gaat het zeker toe leiden.

Verrassende walnootdip

Deze dip is in het Midden-Oosten een heel normale verschijning bij een mezze. Hier komen we het nog niet zo vaak tegen. En dat terwijl het meer dan de moeite waard is. Als borrelhap, als onderdeel van de mezze of zelfs op een cracker met wat groene salade. Het kan allemaal.