Italiaans

Wijn in het deeg, ja ja. Die speelt een belangrijke rol bij het gistingsproces en geeft een intensere smaak aan het brood en een luchtiger textuur. De salie is natuurlijk ook niet te versmaden. Heerlijk krokant en een geweldige bijdrage aan de smaak.

Bitter en zoet. Heerlijk hapje. De nasmaak blijft je bij. En die is zo lekker dat je het snel weer maakt.

Ik at deze pastasaus voor het eerst bij een vriendin in Hamburg, bij Katrin. Het duurde even voordat ze de saus zo had goedgekeurd dat we aan tafel konden. De kwaliteit van deze saus hangt af van de mate waarin je hem goed hebt laten doorkoken en inkoken. Dat is heel belangrijk voor de smaak en de substantie. Geduld hebben dus, maar het is voor de goede zaak.

Dat is wat ik zo geweldig vind aan de Italiaanse keuken. Met een paar ingrediënten (vaak niet meer dan cinque, 5 dus, creëren ze een geweldige smaaksensatie. Met dit hapje dat je als borrelhap of als lunch (dat doen wij heel vaak) kunt maken. Je hebt wat extra lekker stevig brood. Je smeert het in met olijfolie. Je snijdt hele rijpe tomaten open en gaat met de open kant over het brood terwijl je het tomatenvocht en de zaadjes er zachthandig uitdrukt. Je voegt wat zout en peper toe. En klaar.