Recept

Ik heb hier deze zomer al heel vaak hoge ogen mee gegooid. Knolselderij. Mensen hebben schroom. Kijken er naar. Ja, ziet er lekker uit hè. Maar ja, knolselderij …. Durf ik het of niet? En als ze dan na enige aanmoediging toch een hap nemen, is de spreekwoordelijke beer los. Dan is er geen houden meer aan. Meer hoef ik er niet over te zeggen lijkt mij.

Tientallen pagina’s met salades voor een warme zomerdag, een koude winteravond en alles er tussenin. Lichte, rijkgevulde, zoete en zoute. Maaltijdsalades, salades voor erbij. Altijd salades met een verrassend ingrediënt. Soms zelfs werkelijk spectaculaire salades.

Knapperig en smaakvolle gegrilde bloemkool. De basis van een heerlijke kikkererwtenpuree. En de ultieme frisheid van ingelegde appel. En dat dan bij elkaar. Het is een verrassende combinatie, maar echt een toppertje.

Ik probeer bij ieder gerecht ervoor te zorgen dat er wat te bijten valt. Dat je een goede bite hebt. Super belangrijk bij vegan gerechten dat vaak grotendeels uit groenten bestaat. Maar goede traditionele klassiekers, gerechten die vegan zijn zonder vegan bedoeld te zijn, hebben daar zelf al aan gedacht. Net als bij fatteh. Bij deze variant gebruik ik eens rode rijst. Dat is van zichzelf al wat steviger. Maar het kenmerkende element van fatteh is uiteraard het knapperige brood dat er onderdeel van uitmaakt. en dat doet zijn werk hier ook meer dan uitstekend. PS: zie je het kaneelstokje op de foto?