Arabisch

De moestuin bracht een paar kilo van hun net geoogste druiven. Maar ze waren klein, hadden een harde schil en waren ook een tikkie te zuur naar mijn zin. Niet te gebruiken voor ons nagerecht in elk geval, vond ik. Maar weggooien is natuurlijk nooit een optie. Dus, probeerde ik ze tot iets verrukkelijks om te toveren door ze in te koken in kardemom en kaneel. En rietsuiker. En? De hit van het dessert. Te leuk hoe dingen dan plotseling zo kunnen gaan. Genieten.

Artisjoksoep, je eet het niet zo snel denk ik. En dat terwijl het zo ongelofelijk lekker is en ook nog eens in een handomdraai klaar. Het is een soep voor alle seizoenen, maar bij een beetje mooi weer al helemaal lekker.

Ach bloemkool, het is toch een waanzinnige groente. Alleen al de manier waarop het groeit. Ik kan er telkens niet over uit als ik ze in roosjes verdeel. Het vernuft van zo’n groente om zo te groeien. Zelfs bij de achttiende bloemkool op een dag, heb ik mateloos respect. En dan de veelzijdige manier waarop je een bloemkool kunt bereiden. Niet te geloven. En altijd weer zalig. Ook in dit recept waarin we hartig, nootig en zoet met elkaar combineren.

Rode biet, op deze manier, kun je niet niet lekker vinden. Dat weet ik zeker, want de week dat we deze salade in het menu hadden, hoorde ik dat elke dag. Juist van gasten die plechtig verklaarden eigenlijk niet van rode biet te houden, maar die avond toch nog maar van een tweede portie wilden genieten. Meer hoef je niet te weten toch?